Modern insan, tarihin hiçbir döneminde olmadığı kadar üretken, bağlantılı ve görünürdür. Buna karşın aynı insan, tarihin hiçbir döneminde olmadığı kadar yorgun, dağılmış ve anlamsızlık hissiyle karşı karşıyadır. Bu çelişki, çağımızın temel paradoksunu oluşturur: Üretim artarken anlam neden azalıyor? Bu yazı, anlam krizini sosyolojik, varoluşsal ve felsefi düzlemlerde ele alarak modern öznenin içinde bulunduğu durumu analiz etmeyi amaçlamaktadır. Byung-Chul Han’a göre modern toplum artık disiplin toplumu değil, performans toplumudur . Bu toplumda birey, dış baskıdan çok içsel zorlamayla hareket eder. Artık “yapmalısın” değil, “yapabilirsin” hüküm sürmektedir. Ancak bu özgürlük söylemi, paradoksal biçimde yeni bir baskı üretir. Performans toplumu, bireyi kendi kendini sömüren bir özneye dönüştürür. Başarı, üretkenlik ve görünürlük; varoluşun temel ölçütleri hâline gelir. Sonuç ise tükenmişliktir. Han’ın ifadesiyle, yorgunluk bu yeni ...
- Bağlantıyı al
- X
- E-posta
- Diğer Uygulamalar